Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Pergolakan

31 augustus 2015 | 120w | Rolf van der Leest | 2 |

‘Kijk eens lekker schrijvertje, een koude goudgele versnapering. Zal ik jouw rug nog eventjes insmeren?’ sprak mijn vrouw, lief als altijd.

Onderwijl liet de zilte aanlandige Egeïsche wind het bladerdek van een dendron ritmische klanken produceren.

‘Graag, toetje. Ik heb al veel over Lesbos gehoord, maar dit eiland slaat echt alles. Genieten met een grote ‘G’. Ik snap intussen wel waarom al die Syrische vluchtelingen juist hier voet aan wal zetten!’ zei ik met een gemaakt sarcasme terwijl de dendrieten op mijn rug met zachte vrouwelijke hand werden gezalfd.

Op dat moment ontving ik de toorn Gods in de vorm van een beker ijskoude Mythos.

‘Klootzak! Jij die voor het ‘turbulente’ leven was gevlucht kreeg toch ook onderdak? Schaam je!’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Rolf van der Leest of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »