Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij

Oude roem

7 december 2015 | 120w | Han Maas | 3 |

De spots zijn op hem gericht. Zijn lakschoenen knellen; zelfs zijn voeten zijn doorgezakt.
Geforceerd gaan handen op elkaar: applaus kan je het niet echt noemen.
Waar is de lach? Her en der iets wat erop lijkt… Uit medelijden of geproduceerd door mensen die willen lachen om hun idool van toen.
Hij loopt heen en weer over het toneel, zoekend naar vroeger, naar succes.
Wel een lach als hij zijn tekst kwijt is en naar het tafeltje loopt om een slokje water te nemen en gelijk naar zijn in koeienletters geschreven tekst kijkt.
Oude liedjes worden meegezongen wat zijn afgang enigszins verzacht.
De try-outs gingen toch goed? – dacht hij.
In de kleedkamer vloeien een traan en een fles oude jenever…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »