Ik consumeer in een kussentjesrijk koffiewinkeltje een cappuccino met homemade appeltaart. Aan de tafel naast me zit een man met gescheurde skinny-jeans, een lange baard en afgetrapte sneakers.
‘Maar ik wil geen Americano!’ roept hij, mij aanstarend. ‘Nee, het is jouw beurt! En Ãk wil een bio-cappuccino.’
Is deze man een dakloze die mij zijn koffie wil laten betalen, of een handsfree bellende hipster die m’n ouderwets-ongescheurde kleding bestudeert? Met die minuscule draadloze headsets weet je het maar nooit.
‘Ja, je hoort het goed!’ vervolgde hij met een wijsvinger roerend door de muntjes in zijn handpalm. Zijn baard is netjes bijgewerkt: dan toch een hipster? Uitsluitsel komt pas als hij m’n cappuccino van tafel slaat en roept: ‘Negeer mij niet!’
« Knekelput
Pruimpjes »
« Knekelput Pruimpjes »
Communicatie, Mensen
Onhandig
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van P. van Stingelande of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Knekelput Pruimpjes »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Nou zeg, in ieder geval iemand die opvalt.
Zeker, een rasexcentriekeling!