Voor hem liggen glanzend een blanco vel papier en de smaragdgroene vulpen, een cadeau uit zijn jeugd. Hij staart wezenloos voor zich uit, haalt diep adem en schrijft uiteindelijk zijn nieuwjaarsboodschap: “De jaarwisseling: periode bij uitstek om de spons te vegen over wat fout liep en iedereen alleen maar het beste te wensen. Terwijl je die woorden de overige 364 dagen niet over je lippen hebt gekregen. Met luide stem – of in krachtige termen, want zo gaat het tegenwoordig in sociale-medialand – maak je je goede voornemens kenbaar. Want, géén goede voornemens, dat kan toch niet?
Wel, ik doe niet mee: 2016 wordt geen kopie van 2015, geen doorstart, geen totaal nieuw begin. 2016 wordt het ‘Jaar van we zien wel'”.


Spons veronderstelt lei en griffel, of schoolbord en krijt.
De vulpen ligt bij mij al jaren in de la. Ik koop elke half jaar een pak fijnschrijvers of rollerpennen bij de Aldi of de Lidl. Nog meer de macht van het gemak, dan de de macht der gewoonte.
Toch, alle kaarten kerst- nieuwjaars- verjaardagskaarten gaan met de vulpen en met ultramarijn inkt geschreven de deur uit.
Maak er een achteloos, onbezonnen 2016 van!
Chris