Ik werd geboren uit een droom van mijn maakster. Zij was jaren bezig met het schrijven van mijn inhoud. Ik ben haar kind.
Er werd aan mij geschaafd en geschrapt, zoals aan een kunstig beeldhouwwerk. Ik veranderde steeds weer iets van vorm en inhoud, totdat mijn maakster tevreden was.
Meer makers namen deel aan mijn uiteindelijke verschijningsvorm. Het werd een project van samen. Ik kwam op papier terecht en kreeg een prachtige beeltenis als kaft.
Onderweg naar mijn bestemming, lig ik in een doos. Er wordt met mij geschoven, maar dan pakt de postbode mij op en brengt mij naar mijn huis.
Mijn lezer opent de doos en pakt mij vast. Ze vindt mij mooi en lacht terwijl ze leest.
@MarjoHe56 ook ik glimlach <3
Ik hou van verhalen met dergelijke ‘hoofdpersonen’. Mooi!
Leuk stukje. <3
In de laatste zin vind ik 'lezer' en 'leest' wat te veel lezen in een zin. Misschien eindigen met 'terwijl ze mij openslaat'. Dat is dan wél een extra woord dat je elders zou moeten schrappen.
mooie beschrijving van het creatieve proces!