Er is een oude buurman dood. Zat dood voor de tv. Vreedzaam ingeslapen las ik in de rouwadvertentie. Er was niemand bij, maar alla, het zaĺ wel. Ik kende hem niet. Hij kwam niet meer buiten. Zag hem wel eens uit het keukenraam hangen. En dan riep ie naar vrouwen: loop es langs in bikini… Tegen mij zei ie alleen hoi… Maar hij had ook een hondje. Zo’n mopsgeval. Die zat al jaren aan een spit op de kale tegels. Probeerde daar zichzelf op te eten. Tot een jaar geleden. Was ie weg. Opgehaald door dierenambulance hoorde ik. Een ander zei: familie heeft het hondje meegenomen. Maar t raadsel is opgelost. ‘T Hondje is gevonden. In huis. In plastic tasje.
« Offline
Reismaniakalisme »
« Offline Reismaniakalisme »
Maatschappij
Levenloos
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van gerda zwart of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
-
Op 8 augustus 2015 om 19:19 zei C.P. Vincentius:
Mooi portie horror!
Reageren
« Offline Reismaniakalisme »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Beste gerda zwart, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag, bijvoorbeeld op ons schrijversforum. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie