Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Leeglopen

21 september 2015 | 120w | Mien | 1 |

Ik heb alles verzameld en zorgvuldig bewaard. In gedachten vergaard. In kartonnen dozen. Zo ook mijn hoofd. Emotie kon er niet meer bij. Grenzen moest ik stellen. Dat zette mij onmiddellijk aan het denken. Moet ik mijn gedachten nu aan gedichten of aan proza schenken?

Niemand die mij geloven zal. De tuinman verdrinkt in zijn eigen gras, zonder zwemvest in zijn blote bast. De lompe visboer die de wolken wiedt, de koning en zijn prinses, ze staan naakt wedergekeerd in schaduw en in licht. Allen, ja allen hebben ze de oren dicht. Volgepropt met modder, pier en Bibelebonse pap.

Zodra mensen langzaam leeglopen als een gieter, is er niemand meer die horen wil. Alleen al daarom heb ik alles bewaard.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »