Langs de slakkengang schuurt hongerklop schrander en scheert de rand van de afgrond. Nietsontziendzondig blijft het twaalf-na-twaalfje krap kwart over twaalf twaalfuurtje. Die behoefte wacht een vrachtwagen vragen. Bart ‘Buitenaards Baardje’ Bars barst bijna van ongeduld. Inhoekvals vindt hij de zaak Alfons Alfrons, vanuit welke invalshoek ook sterfbedbederferfelijk. Broer Lars Bars broedt en veert breedvoerig op. ‘Kom gewrichtsholte, Wolter, ‘ knarst zijn linkerheuphink stapsgewijs op het brandstapelstrand. Lars en Bart blijven onderling zonderling Bars. Lars ‘Buitenwijkbuik’ Bars weet: ‘Alle elliptische krommen zijn epileptische krommen. Zo vormt elke reutelsnol haar sleutelrol. De King!? De King!? Zenuwinzinking zal je bedoelen! Spanning loopt rood aan en zwelt tot dieper paars. Haalt Alfons Alfrons Neeltje Jans zonder zonnesteek? Redt Lars Bars Bart bars? Barst drift?

@Chris, wat doe je nu? Ik begrijp dat het over wielrennen gaat en ‘Zo vormt elke reutelsnol haar sleutelrol’ vind ik prachtig. Voor de rest laat je me perplex achter.
Uh, de chocolade die ik er van moest maken heb ik meegevoerd door het aanlokkelijke ritme maar snel opgegeten.
Hartje
Beste Mili,
Het gaat mij om het opgetogen Maart Smeets, maar eigenlijk nog meer om het nóg meer opgetogen Theo Koomentoontje. En daar dan een lichtelijk absurdistische tekst over. Geen recept voor een roman van 650 paina’s, maar een stukje van 120 woorden mag het wel duren.
Met vriendelijke groet,
Chris
Beste H2OWritez,
Je haakt met je aanpak goed in op de werkwijze waar ik in dit stukje voor heb gekozen.
Bedankt voor je reactie,
Chris
@Chris, vergeef me. Ik weet niets van Smeets of Koomen en hun opgewonden tonen. Zoals ik wel meer niet weet. 😉
Beste Mili,
Dat neem ik je ernstig kwalijk(niet dus)
Wat weet wat jij weet en wat jij wat ik weet? Er gaan waarschijnlijk wederzijds werelden voor ons open, wanneer we alles wat we weten uitwisselen.
De gedachte alleen al is uitermate vermoeiend.
Maaer een mooie week van!
Chris
Nou snap ik het hele-helenaal Chris. Theo had het niet zo schit-te-rend kunnen -‘verzinnen’.
Ondertussen borrelt mijn inbreng voor deze week. Op Gezichtsboek vandaag een interessante toevalligheid meegemaakt waar ik denk ik morgen maar eens aan moet gaan treinschrijven.
Beste H2OWritez,
Preluderen op een nog te verschijnen stukje, da’s altijd handig. Ik ben benieuwd, zei de visser. Ik ben bekieuwd, zei de snoek.
Met vriendelijke groet,
Chris
Ja, die hongerklop is een wielerterm, maar of dit een wielerstukje is? Ik durf er geen uitspraak over te doen. 😉
Hoe dan ook met plezier gelezen…
Wielerstukje? Lars is tot op heden ondanks de valpartijen overeind gebleven.
Hongerklop, ofwel de man met de hamer is een gebrek aan voedingsstoffen die optreedt bij een intensieve langdurige sportieve prestatie, zoals die van wielrenners, lange afstandschaatsers, triathlondeelnemers. Zou eigenlijk verleden tijd moeten zijn, omdat sinds jaar en dag de voeding van duursporters er op is afgesteld om dit verschijnsel te voorkomen.
Het plezier van de lezers, da’s uiteindelijk de doorslaggevende factor.
Met vriendelijke groet,
Chris
Broeder Vincentius,
Ik vindt dit echt mooi. Het doet me erg denken aan teksten van: “De Kift.”
Een poëzie-column.
VmetdeVorK.
Beste VmetdeVork,
Die link met De Kift was een eye-opener.
En ja, ik denk dat ik toch nog wat in het verschiet heb voor de aankomende weken. On ne sais jamais.
Met vriendelijk groet,
Chris
absurdistische tourtaal. Ik heb ook geprobeerd het hardop te lezen of je dan het Theo Koomeneffect krijgt. Die zocht het in de superlatieven, waarbij hij praatte of zijn leven er van afhing.
Beste José,
Het gaat mij meer om de superlatieve toonaard, dan om een al dan niet geslaagde TheoKoomenimitatie.
Normaal moet je enige minimale karakteristieken dik aanzetten, om tot een parodie te komen. Maar aangzien de man het zelf al dik aanzette….
Bedankt voor je reactie,
Chris