Schrijf mee!
« »

Eten & drinken, Fictie, Poëzie

kwakzalver

23 november 2015 | 120w | VmetdeVork | 0 |

Hij trekt zich weer naar voren toe.
Van het slepen over harde grond is hij erg moe.
De kannibaal zaagde zijn linkerbeen eraf.
Daarom kijkt hij steeds om en zakt bloedend van de heuvel af.
Zijn overtuiging redt hem altijd.
Tere zieltjes in de dorpen die bezweken binnen korte tijd.
Ze hadden niks en hij gaf ze hoop.
Een kwak zalf en een babbel die overliep van zwarte stroop.
“De Aaseter,” zo noemde concurrenten hem.
Hij kan er om lachen en zegt met klem:
“Even doorzetten, ouwe aaseter!”
Hij kan het vergeten.
Dan schrikt hij van gezichten vlakbij.
Het maanlicht op rotte klauwen die grijpen.
Twintig Vrykolakas storten zich op zijn lijf.
De kannibaal kluift na een uurtje of vijf.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van VmetdeVork of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »