Hij trekt zich weer naar voren toe.
Van het slepen over harde grond is hij erg moe.
De kannibaal zaagde zijn linkerbeen eraf.
Daarom kijkt hij steeds om en zakt bloedend van de heuvel af.
Zijn overtuiging redt hem altijd.
Tere zieltjes in de dorpen die bezweken binnen korte tijd.
Ze hadden niks en hij gaf ze hoop.
Een kwak zalf en een babbel die overliep van zwarte stroop.
“De Aaseter,†zo noemde concurrenten hem.
Hij kan er om lachen en zegt met klem:
“Even doorzetten, ouwe aaseter!â€
Hij kan het vergeten.
Dan schrikt hij van gezichten vlakbij.
Het maanlicht op rotte klauwen die grijpen.
Twintig Vrykolakas storten zich op zijn lijf.
De kannibaal kluift na een uurtje of vijf.


Deze week weer eens een rap. Ruwe audio-opname kunt u vragen via: Vloeiend@gmail.com.”
Beste VmetdeV,
Rauw verhaal!
Maar echt ritmisch swingen, zoals een rap dat kan en moet?
Ik zie de defintieve versie met interesse tegemoet.
Met vriendelijke groet,
Chris
Broeder Vincentius,
Het ritmisch swingen voel je inderdaad niet als je het niet hoort. Daarbij schrijf ik rap nooit met “kan en moet” want dan leg ik me vast aan de rest.
Als je het tóch wil horen kun je mailen naar “Vloeiend@gmail.com”.