’s Nachts komen ze weer. Mijn innerlijke raadgevers die me van alles toefluisteren. Waarom zou ik jaren van mijn leven besteden aan het bestrijden van de demonen van een ander? In een tijdschrift lees ik dat je je dan onmisbaar voelt. ‘De enige persoon voor wie jij onmisbaar bent, ben je zelf,’ bitst een andere stem. Een mens kan alleen zichzelf redden, is de boodschap van het damesblad. Maar hoe red je jezelf als je kind lijdt aan schizofrenie, verslaafd is aan drugs of een onbehandelde persoonlijkheidsstoornis heeft? Is dat dan zijn bestemming? Heeft dit lijden zin? Een familiediner helpt niet.
Ik zou dolgraag eens een dagje winkelen met mijn dochters. Stevig gearmd. Zoals alle moeders. Geen ruzies, alleen liefde …


Zo, daar heb ik even geen woorden voor…. <3
Weet dat ik je steun en van je hou.Kinderen geven je niet altijd terug wat je van ze verwacht. Soms overheerst een ziektebeeld wat je niet in de hand hebt!Loslaten is moeilijk maar niet onmogelijk.Kijk vooruit en kijk vooruit.
<3
Hier word ik erg stil van, Geertje. <3
@Geertje – Mooi verstild verdriet. <3 Nou ja, mooi beschreven dan. Het is schrijnend. Jammer, dat het voor jou dagelijkse realiteit is.
Taalzeurtje: beletselteken (…) staat los van het woord, tenzij het een afgebroken woord is.
Dank voor alle mooie reacties. @Leonardo: je taalzeurtje aanvaard ik onder dank. Weer wat geleerd 🙂
En ja, ik voer een enorm gevecht met mezelf. Deze strijd houdt me al weken bezig. Ik stevende bijna op een depressie af en ik wil niet in het zwarte gat verdwijnen. Schrijven helpt.
@Geertje, een tot 120w gecomprimeerd verdriet dat duizenden pagina’s zal beslaan. Hoe knap van je dat je hierover schrijft en dapper uitkomt voor je strijd. Een hartje uiteraard. Mag ik je iets vragen? Bedoel je echt onbehandeld of onhandelbaar?
Hi @Mili Dank je wel. Ja, het is echt onbehandeld. En inderdaad schuilt er een hele wereld achter dit korte stukje.
Schrijnend, pijnlijk, het verdriet is tastbaar.
Recht uit het hart, en goed geschreven.
Daarom: Hartje!
Chris
Hi @Nel en @Chris Dank! Op mijn manier vraag ik aandacht én begrip voor ouders die worstelen met dit dilemma. Het is een pijnlijk proces en kan je volledig ten gronde richten …
Mooi gevoelig!
Als ouder heb ik niet met dit soort problemen te maken, maar wel elders in mijn directe omgeving, direct genoeg in elk geval om me bij jouw stukje veel voor te kunnen stellen. <3
Hi @Marco en @Hay Ik deal hiermee inmiddels 11 jaar, went nooit. Sluit me er wel zoveel mogelijk voor af, negatieve emoties zijn de nagel aan je doodskist en dat wil ik voorkomen. Ik ken verhalen van lotgenoten en die zijn allemaal schrijnend …
beste Geertje, verdrietig; het helpt denk ik een beetje om je gevoelens te delen.
@Geertje, hopelijk geeft de weekoverwinning je moed om door te schrijven. Dorst leent zich er wel voor, vind je niet? Succes en proficiat.
@Geertje – van harte gefeliciteerd! dat je boodschap maar lang moge beklijven …
Beste Geertje,
Inderdaad, blijf schrijven. Maak van de tranen woorden. Het wordt gelezen en het raakt mensen. Daarom heb je gewonnen. Gefeliciteerd.
Daar sluit ik me bij aan, Geertje.
Schrijven is volgens mij voor iedereen heilzaam, welke reden je er ook voor mag hebben.
Hoi allemaal. Wat leuk, jullie felicitaties! Hartelijk dank. Soms aarzel ik, want ik schrijf regelmatig zware kost. Toch kan ik het regelmatig niet laten. Dan moet het verhaal eruit. Ik heb te weinig tijd om actief te zijn op het forum of om zelf alle stukjes te lezen, voel me daar soms schuldig over. Natuurlijk doe ik deze week weer mee aan ‘Dorst’. Als afwisseling deze keer iets luchtigers. Ik zit straks een kleine week in het buitenland, dus verder weinig tijd. Wel tijd om daar na te denken en mijn pad verder uit te stippelen.
van harte ook Geertje, je hoeft je wat mij betreft niet te verontschuldigen
Hartelijk gefeliciteerd, Geertje.
Met je mooie stukje tekst heb je mensen geraakt.
Mij ook. Hartelijke groetjes.
@Geertje, gefeliciteerd met je weekwinnaarschap!
@Geertje, goed geschreven. Ik zag even niet wat het themawoord was geweest en ik kon het niet duidelijk opmaken uit jouw stuk. Maar het thema op zich is heel goed verwerkt in jouw stuk. Het gaat werkelijk over het al dan niet hebben van een bestemming. Ofwel: een duidelijk voorbeeld van hoe het themawoord er niet met de haren is bijgesleept.