Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen

Klasse

16 maart 2015 | 120w | Lisette | 4 |

Als kind kwam ik er nooit. Hotels, dat was iets voor rijke mensen. Wij waren gewoon, en vonden campings iets voor weer andere soorten mensen.
Ik heb lang niet geweten wat mijn klasse was. Totdat iemand venijnig opmerkte dat ik dan dús een middenklasse-kind was. Het venijn werd verklaard door haar arbeidersklasse-achtergrond.

Het fenomeen van een minibar is me dus lang onbekend gebleven. En nog heb ik er een beetje huiver voor. Het aanbod is even schokkend klein als duur.
Maar ik wil mijn kinderen laten zien dat ik boven mijn klasse uitstijg. Ze krijgen allebei een koude mars, en ik neem een koude rode wijn.
Ik ben een duur doende middenklasser met een uitkering. Hoe zou Marx dit duiden?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »