Aanvankelijk had het John Pierpont Morgan niet erg duidelijk geleken wie hij was, totdat zijn omgeving hem de uiterlijke schijn van de verbeten verzamelaar toedichtte. De schijn werd zijn streven en het streven leidde tot het hartstochtelijk bijhouden van een naturaliënkabinet waarin uiteindelijk slechts de tongloze kikker ontbrak.
Omdat hij de mensen nooit wilde teleurstellen, vertrok John op een dag naar Suriname. Bij terugkeer werd hij aangehouden met een verfomfaaide Pipa in zijn handbagage. Zijn zwangere pad bleek illegale kikkerdril in haar opgezwollen rughuid te dragen en werd geconfiskeerd, waarop Johns droom wreed uiteenspatte.
Nooit heeft iemand meer iets van hem vernomen.
Zijn baas die ontroostbaar was, richtte ter nagedachtenis de voormalige bel-etage van burgemeester Jan Calkoen in als KattenKabinet.
@Luus, je 120w getuigen van een fascinerende fantasie. Hoe weet jij trouwens dat er tongloze kikkers bestaan? Bij (een verfomfaaide) Pipa was ik van slag; waarom neemt John een verlept pistool mee? (Merkte wel op dat ik meer van het straattaalachtige ben. ;)) Google hielp me. Door alle gekkigheid verdien je absoluut mijn hartje en ik heb nog een opmerking. Ik was teleurgesteld dat John een baas had.
Mili, hij had een baas omdat het maar halve fictie is. De eer van de fantasie komt mij niet altijd geheel toe. De werkelijkheid barst van de rariteiten. Sommige kunnen teleurstellen, zoals het hebben van een baas. Maar deze hield ongetwijfeld veel van zijn rode kater. Dankjewel voor je hartje! (Een verlepte Pipa was ook mooi dramatisch geweest.)
lEUK STUKJE lUUS!
Dank je wel José! Toch nog een extra hartje voor mijn rode kater, dat doet mijn dichterlijke hart deugd… 🙂