Schrijf mee!
« »

Communicatie

Het Varken en de Horror, Deel III

5 januari 2015 | 120w | Mili | 9 |

Hij kon zweten als een ranzige otter. Zomaar uit het niets, zoals hij zijn ogen kon laten breken van de helse pijnen. Of kon dubbelslaan van het janken. Ter compensatie strooide hij bloemblaadjes waar haar voeten de grond raakten als zij na een dienstreis thuiskwam om er te verdwalen.

Gezeten achter zijn computer zag zij hem op een dag te werk gaan. Hij zuchtte, schoof op zijn stoel, schraapte de keel en wierp een wanhopige blik of wat door de ruimte. En daar waren ze. De pareltjes van zijn inspanningen die, zich een weg banend, langs zijn kop dropen. Een slordige duizend of drie waren plotsklaps verdwenen; hij had de balans net opgemaakt. Aldus het oeuvre van de pathologische leugenaar.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mili of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

17 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »