Uitermate boos was hij, of neen: geaffronteerd. Had hij mama immers niet met aandrang verboden om over die juwelen te beginnen? Ze had er immers geen recht op, al vond zij van wel: hebzucht kent immers geen schaamte.
Hij was immers niet vergeten dat ze de dode bijna de ringen van de vingers had gerukt. Het was de eerste en enige keer dat hij haar bijna geslagen had. En nu, als klap op de vuurpijl: het juweel dat ze tóch afgetroggeld had, had ze verkocht want het was niet naar haar zin. Maar boontje kwam om zijn loontje: ze had niet eens de helft gekregen van wat ze gehoopt had. De woede van de familie kreeg ze wel in dubbel.
« QWERTY
Onderweg »
« QWERTY Onderweg »
Familie
Hebzucht in het kwadraat
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« QWERTY Onderweg »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Humoristisch, mooi neergezet stukje. Alleen die laatste zin klopt voor mij niet. Het lijkt of je daar de puzzel om precies op 120 woorden uit te komen niet opgelost kreeg.
Beste Benny,
Goed stukje, alleen die laatste regel……
Met een iets andere formulering heb je een gave afronding.
Met vriendelijke groet,
Chris
Broeder Bennie,
Tof uitgedacht. Karmalogica.
VmetdeVorK.