Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Maatschappij

Geurinneringen

3 december 2015 | 120w | Han Maas | 5 |

Je ziet het beeld dat je oproept en ruikt wat je wilt ruiken.
Links de paardjes in de weide. Grazend of energiek rennend in de zon. Rechts de oude eiken in de schaduw van hun eigen bladeren.
Boerderijen met ieder een eigen karakter.
In de verte de dijk met de knotwilgen langs het smalle pad.
Een trekker passeert mij; de boer steekt lachend zijn hand op.
In mijn neus de landelijke geur.

Ik schrik van een auto en open mijn ogen die ik tot een streep had gesloten; de chauffeur steekt zijn middelvinger op.
Ik ruik slechts uitlaatgassen.
Links en rechts hetzelfde: moderne kantoorgebouwen met zonwering tegen en zonnepanelen voor de zon. Ze werpen meedogenloos hun schaduw over mijn ‘geurinneringen’.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

14 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »