Ze werd het beu al dat gereis en vergaderingen die met het continent steeds saaier werden. Ze plofte neer op het veel te grote bed en terwijl ze haar hoge hakken uitdeed, keek ze beteuterd rond. Altijd maar opnieuw zag ze troosteloze, saaie kleuren aan de muren, een tv en een minibar, af en toe een tafeltje met stoel en een veel te krappe badkamer. Met een diepe zucht van frustratie keilde ze haar schoenen door de kamer. Ze had het jaren geleden zelf voorgesteld toen haar collega ziek was. Ze was jong, single en ze wou wat van de wereld zien. Nu, … Nu wilde ze vooral haar eigen huis zien, misschien een man vinden en een paar kids maken.


Ach en met een kerel en paar kids wil ze waarschijnlijk wel weer graag alleen de wijde wereld in. Al dan niet op hoge hakken.
Leuk stukje!
Chris
Ik voel met haar mee, leuk. Jammer dat het in verleden tijd staat.
De zorgen van de moderne carrière vrouw….
ja, alles gaat vervelen, ook het avontuur. ‘Kids maken’ zou ik zelf nooit zo zeggen.