‘Schrijven is een vak
Schreeuw het van het dak
Ik prik je met een tak
Terwijl ik krab aan mijn zak
Onder mijn schoen, kak
Ik heb het niet, lak’
Zomaar een rijmpje
Niet over Sinterklaas en Zwarte Piet
Ook niet over Valentijn
Maar misschien over jou
Je doet zo je best
Elk woord dat je op papier probeert te zetten
Je denkt er drie keer over na
Maar je scherm blijft leeg
Je gaat weer iets anders doen
Vandaag geen verhaal
Wel gehuil
Gehuil onder je pan
Je kan het niet
Je moet oefenen
Maar het je lukt niet
En dan ik, hier ben ik,
Jij met moeilijke woorden en lege pagina’s
En ik neem je op de hak

Dag F-P, Je zit me te bespotten. Op de moeilijke woorden na dan, daar doe ik toch al niet echt aan. Leuk gedaan. Grappig om te lezen.
sorry 😉
toch iemand laten lachen, heb ik mijn goede daad ook weer gedaan
Rijmdwang dwingt, zoals rijmdwang dwong
Zwabberen lippen en breekt een tong,
dwingt rijmdwang, zoals rijmdwang dwong.
Hijgt de borstkas en klapt een long,
dwingt rijmdwang, zoals rijmdwang dwong.
Hangt de hersenkwab zoals hij hong
dwingt rijmdwang, zoals rijmdwang dwong.
Chris
mooi, zo op de dag van het overlijden van de beroemde doctorandus
@F-P, het rijmt, maar ik ervaar het niet als poëzie.
Je mag wel iets aan strofe-indeling doen.
Het deel dat tussen aanhalingstekens staat, hoeft niet tussen aanhalingstekens te staan. Want wie zegt het? En tegen wie? En zou het een citaat zijn, dan moet er na het laatste woord wel een punt staan. Is het aan te geven dat de woorden een speciale status hebben, dan zou er na het laatste aanhalingsteken een punt moeten staan.
De titel zou met een hoofdletter moeten beginnen.
Wel aan hoofdletters doen, aanhalingstekens gebruiken, ergens een komma plaatsen en dan geen punten, dat vind ik echt een punt.