De stenen in mijn tuin zijn afgebrokkeld. Het wordt tijd voor iets nieuws. Een stratenmaker overziet de situatie: “Typisch een tuin voor gebakken walen. onverwoestbare natuurstenen, die in de loop van de jaren alleen maar mooier worden. Eerst verweert het stof, daarna komt er iets prachtigs tevoorschijn. “Denk aan oude dorpen, waar de klinkers al eeuwen liggen.”
Ik zie in gedachten het plein rondom de oude dorpskerk, waar we als kinderen speelden met ballen, knikkers, zweeptollen en springtouwen. Tegenover het plein bevond zich een bakkerswinkeltje, waar ook snoep werd verkocht. Ik ruik de geuren van de wasserij ernaast: eerlijke kookwas zonder wasverzachter.
Morgen zoek ik gebakken walen uit met voegmortel tegen binnendringend onkruid. De stratenmaker gaat met zijn tijd mee.
Kostbaar goed. Met brede voeg. Anders voegen ze niet. Als je ze omhoog legt kan er ook nog een fietsparcours over uitgezet worden. ?
Hartje voor de Walen namens de Vlamingen van een Ollander.
Dank voor het Vlaams-Ollandse hart, Mien.
De voegmortel moest op basis van kunsthars zijn. 🙂
Zie hier de uitgebreidere versie van het verhaal, dat ik voor 120w heb ingekort.
http://nelgoudriaan.blogspot.n.....walen.html
Fijne sfeer Nel. (In de tweede zin mag een ‘het’ weg, dan is er plek voor nog een nostalgisch woordje. ;-))❤️
Dank je, luus, ook voor de correctie. Ik had eroverheen gelezen. Verbeterd en knikkers toegevoegd. 🙂
Hoe heerlijk die knikkers, als dat geen nostalgie is! 🙂