De televisie staat aan, een krant ligt opengeslagen op tafel.
‘Wat is er daar aan de hand?’ vraagt hij.
Pubertijd. Verandering van lichaam en interesses. Vragen ook, over zichzelf en het leven.
Een gek kan meer vragen dan tien wijzen kunnen beantwoorden, denk ik.
Hij is niet gek.
Zijn leven voltrekt zich in relatieve rust.
Heel even lijk ik in zijn hoofd te kunnen kijken. Ik zie hoe gedachten een ankerplaats proberen te vinden, een houvast tegen de waanzin.
Dan tuimelt de kat van de vensterbank. Hij lacht. Net iets te overdreven. Een lach vanuit stembanden die nog verder ontdekt moeten worden.
Ik hoop dat zijn gedachten de juiste bestemming vinden. Dat als hij afvuurt, het een lach zal blijven.


Herkenbaar!
Een simpel stukje, lijkt het op het eerste gezicht, maar als je het nog eens leest, zit er veel meer in dan je eerst dacht. Mooi gedaan.
@anoniem en @hay dank.
Klopt @Hay, de titel is ook niet zomaar gekozen. (Net als de krant én de tv 🙂 )