Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Eindelijk

16 maart 2015 | 120w | Nel Goudriaan | 10 |

“Wat een heerlijke ruime kamer. En dat uitzicht, prachtig!”
“Nou, dat valt tegen, die kamer op de hoek was beter geweest. Getver, wat een lelijke sprei ligt er op het bed.”
“Zo kan het wel weer; altijd loop je te zeuren. Geniet toch eens, mens!”
Ze pakken de koffers uit: hij zuchtend, zij met opeengeklemde kaken, mondhoeken naar beneden.
Hij loopt naar de minibar, pakt een pilsje en geeft haar een glas rode wijn.
“Bah, die wijn smaakt wrang.”

Zwijgend komt hij overeind; hij neemt het miniflesje drank uit zijn koffer.
Zorgvuldig schenkt hij haar glas vol.
“Alsjeblieft, hier knap je van op, (anders ik wel) iets heel bijzonders.”
“Wat een vreemde, zoete smaak …”
Dan wordt het stil, eindelijk stil.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nel Goudriaan of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

11 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »