De slingers zijn weggehaald, de grond gedweild, de cadeautjes al opgeborgen. Niets herinnert meer aan het feest van gisteren. Op één stukje taart na, dat wat eenzaam in de koelkast staat.
‘Jullie mogen dat taartje samen delen,’ zegt moeder.
‘Ikke! Ik kan veel beter snijden dan Emma!’ roept Mees, altijd haantje-de-voorste.
Emma trekt een pruillip.
‘Geen ruzie. Ieder krijgt eerlijk zijn deel,’ zegt moeder. ‘Laat Mees maar snijden.’ Ze geeft Emma een samenzweerderig knipoogje.
Met de tong uit zijn mond snijdt Mees het taartje in twee stukken en schuift een grote en een zichtbaar kleinere punt op twee schoteltjes. Net als hij zijn helft wil opeisen, zegt moeder: ‘Keurig gedaan, Mees. Jij mocht snijden, dus nu mag Emma eerst kiezen.’
Beste Irma,
Da’s nou echt hogere pedagogiek, goocheme pedagogiek zou ik bijna zeggen.
met vriendelijke groet= hartje,
Chris
Een positief-discriminerende moeder.
Dank voor jullie reactie @Chris en Nele!
Zoals een moeder altijd zou moeten zijn: op ieder moment goed op een situatie reageren. Grappig!
Er schuilt een Salomo in jou 🙂
Zuster Irma,
Ik heb genoten van je verhaaltje. Mooi einde.
VmetdeVorK.
Dit ga ik onthouden voor als ik weer moet oppassen op twee zusjes.
Dit stukje is weekwinnaar. Gefeliciteerd, Irma.
Heerlijk verhaaltje.
Hartelijk gefeliciteerd.
Beste Irma,
100 procent verdiend gewonnen! Gefeliciteerd!
Chris