Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Een komen en gaan …

10 mei 2015 | 120w | Stefanie Roels | 11 |

De dag dat ik jou voor het eerst ontmoette, staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. Je was zeer aanwezig, op een aangename manier wel, en vol energie. Al vlug wist ik heel veel over jou en jij veel te veel over mij. Als een storm raasde je dagen, maanden zelfs, door mijn leven. Het voelde goed, al wist ik dat het eens zou stoppen … En dat deed het helaas ook, later dan verwacht, maar toch veel te vroeg.
Nu ben ik al maanden aan het dolen, uitgeput. De brokstukken die achterblijven, laat ik voorlopig maar liggen, als een herinnering. Soms zet de wind immers nog eens op en hoop ik stiekem op nog een keertje stormweer.
Ik mis je!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Stefanie Roels of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »