Raar dat hij twijfelde. Hij was nu eindelijk arts, maar een echte Littmann nemen, dat voelde nog onwerkelijk. Hij kon weer voor de oude vertrouwde Schweitzer gaan, zo’n stethoscoop waarmee hij al zijn coschappen had gedaan. Artsen in opleiding wisten immers dat ze niet met een Littmann aan moesten komen; je was het instant pispaaltje van de hele maatschap. Ook nachtzusters zouden je sneller op laten draven, die wisten wel raad met dat soort pretentieuze jonkies.
Hij bleef maar klikken op de verschillende versies die de webshop aanbood. Ach wat, wat kon hem het schelen. Hij selecteerde de duurste electronische Littmann. Tevreden klikte hij op verzenden. Morgen had hij zijn gegraveerde statusluisteraar in huis. Deze arts was nu echt arts.
« Even zuchten
Schootpoets »
« Even zuchten Schootpoets »
Communicatie
Dr. Luisteraar
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van H2OWritez of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Even zuchten Schootpoets »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Kan geen stethoscoop-verhaaltje meer lezen, WaterSchrijver.
Ik vraag me dan ook vaak af of Thema-schrijven wel bijdraagt aan schrijf-praxis?
roet,
Rob.
@Rob: Het schept wel een band en houdt ons van de straat. Zie het als een trottoirband.
@H2OWritez: Een vakman aan het woord. Een beroepsdokter. Ze bestaan nog. ?
H2OWritez, uit het (artsen)leven gegrepen.
Overtuigend geschreven. <3
Mien: een autoband om onze hals?
Nee, tis soms leuk om te doen.
Groet,
Rob.
Dank voor de hartjes en vriendelijke woorden. Heb zelf geen doktorenbloed, maar keek vroeger veel House 🙂
Fraai, nooit bij stilgestaan dat er ook merken en soorten van bestaan.
@Rob van Bedaf,
Gelukkig hoef je de stethoscoop verhalen alleen maar te lezen. Stel je voor dat je er ook nog naar moest luisteren. Sommige woorden lenen zich gewoonweg niet voor een breed spectrum aan verhalen.
@H2Owritez,
Kijkend naar mijn hogervermeld relaas heeft dit verhaal heeft weer een hele mooie invalshoek. Mijn weekwinnaar!
Groet + hartje, Rolf van der Leest
Grappig verhaaltje, maar (voor mij) niet echt herkenbaar. De stethoscoop is hooguit een soort van statussymbool voor beginnende co-assistenten die het ding dan ook niet in de zak hun witte jas doen, maar om hun nek hangen.
Tjonge Rolf. Mooie woorden. Dank.
En ja, Frank ik kan me er wel iets bij voorstellen dat dit slechts een artsen in opleiding dingetje is. Misschien zou deze beschreven fictieve arts daar nog eens over moeten nadenken. Een laatste rest onzekerheid?