Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

De stoet (2)

12 mei 2015 | 120w | Han Knols | 3 |

Hij trekt de voordeur achter zich dicht, met een klap die harder klinkt dan beoogd.
De staalovens wachten. Zijn voorland ook: niet meer dan twee vierkante meter op de begraafplaats die hij dagelijks passeert.
Daar waar nu enkelen worden aangesproken als geliefden, familieleden en vrienden.
Het geschuifel verraadt hen. Wat ze daar ook zoeken, het is geen troost.
Misschien is het zijn eenzaamheid die het beeld in grijze tinten kleurt die de zon doen vervagen.
Hij staat even stil, bekijkt het tafereel, luistert of hij toch een lijster hoort.
Het vooruitzicht van een kille crematie bezorgt hem kippenvel. As is vluchtig, haast onzichtbaar.
Iets moet resten. Al is het maar een onverzorgd graf dat vragen oproept bij een argeloze voorbijganger.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Knols of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »