Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Maatschappij

De Randstad

2 maart 2015 | 120w | Mili | 7 |

De zon trekt aan de grauwsluier die over de pauperwijk hangt. De flat waar ik moet zijn, kent alleen uitzichtloze ramen. Een junk komt voorbij met een witte vechthond. Hij schreeuwt onophoudelijk: ‘ga nu poepen, joh’. De schijt laat hij liggen. Een man dobbert langs met anderhalf been en twee krukken.

Ik loop over gebarricadeerd huisvuil de verdiepingen naar boven. Hier wacht mij een Afrikaanse op blote voeten. Haar huis ruikt bedwelmend. In haar woonkamer staat slechts een televisie. De afscheiding met de keuken is bedekt met zwarte vingers. Hier is een ‘bezeten’ vrouw maandenlang vastgehouden. Zij moest knielen op bierdoppen waardoor haar knieĆ«n in kraters veranderden. Wanneer de Afrikaanse praat, schuimen haar mondhoeken. Haar ogen vlammen. Ik ben moe.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mili of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

13 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »