Schrijf mee!
« »

Column

De Polaroidfoto

1 oktober 2015 | 120w | nelededeyne | 2 |

‘Een jonge, sterke man, de armen wijd met een spanwijdte vergelijkbaar met die van een albatros. De baby laat niet los. Haar handjes haken in zijn volle baard.’ Uren heb ik er naar gezocht. Een hele dag eraan vergooid. Tevergeefs. Het was een oude Polaroidfoto, in kleur, zo eentje met een wit retrorandje.

Delila mat zich een jurk van cytostatica aan. Op een paar maanden tijd verloor hij zijn haar, veranderden zijn woorden in een onverstaanbaar gefluister, kreeg hij een adembenemende longontsteking en werd hij een kansloze ouderling. Ik wilde gillen. Dat het anders hoorde te gaan.

De baard groeide weer. In krullend grijs, dit keer. Gisteren, dertig kilogram later maaide mijn papa het gras.

Haar is een krachtig gewas.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »