In Maastricht werden de wereldkampioenschappen karate gehouden. Wij zaten op de tribune, vlakbij een stel Amerikanen. Zij hadden weinig kaas gegeten van karate-do en de regels die daarbij gelden. Als wij ‘ippon’ schreeuwden, namen ze het direct van ons over. We verdachten hen ervan dat ze dat zelfs gedaan zouden hebben als we zomaar iets geroepen hadden.
In die tijd waren wij fanatieke karateka en oefenden iedere week. In het begin droegen we een witte band. Al snel mocht die geel worden en we volgden het advies op om de witte band te verven in de erwtensoeppan. Dat kon één keer. De oranje en groene banden hebben we later gekocht nadat we geslaagd waren voor de betreffende examens.
Leuke herinneringen.
« Luchtig
Boer zoekt rust »
« Luchtig Boer zoekt rust »
Cultuur, Mensen, Sport
De erwtensoeppan
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van MarjoHe56 of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Luchtig Boer zoekt rust »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Het eerste deel is leuk. Jammer dat je daar niet gewoon op voortborduurde. Het hoeft dan niet allemaal echt gebeurd te zijn. ‘Aangeklede’ herinneringen kunnen net zo leuk of leuker zijn dan zo nauwkeurig mogelijk weergegeven herinneringen.
De wat mij betreft weinig interessante uitleg in het tweede stuk sluit ook niet echt aan op dat grappige begin.
Goed geschreven stuk maar komt een beetje rouw op mijn dak.
Als werkzoekende besloot ik om de Krav Maga lessen maar even te staken.
De pijntjes , de auwtjes, als ik op het werk een zware plaat op tilde. Of een collega die vraagt hoeveel blauwe plekken ik er bij heb.
Hoe dan ook: Dit mooie stukje geeft me die leuke herinneringen.