Hij deed zijn best één te zijn met de natuur, in de wetenschap dat hij hierin belemmerd werd door zijn keuze om habitat te zoeken in een Vinexwijk.
Ook daar zocht hij nog naar kievitseieren, viste hij op paling, en zette hij stiekem stroppen uit.
Hij stond steevast op bij het ochtendgloren en maande zich bij voortduring om met de kippen op stok te gaan. Zelfs op die troosteloze plek had hij getracht te voldoen aan de roep tot harmonie.
Bij de eerste invoering van de zomertijd was er iets geknakt. Er was geen band meer met het oorspronkelijke; de rustgevende cirkel van de tijd.
Men draaide maar wat, ook met de tijd. Omwille van als besparing gecamoufleerde vernietigende vooruitgang.

Beste Han,
Prachtig pamfletachtig stukje. Mening mooi in een schets verwerkt.
Met plezier gelezen!
Met vriendelijke groet = hartje,
Chris
Hoi Han,
De persoon die je beschrijft dat lijkt me een interessant iemand.
Dag Chris,
Dank je.
Dag VmetdeVork,
Ja, ik zou hem ook wel eens willen ontmoeten 🙂
Dank je.
Eigenlijk vind ik de titel nog het leukste. 😉
Dag Hay,
Maar eigenlijk, herbergt die een trieste lading.
Beste was misschien een passender woord geweest dan leukste …
Nou, da’s ook opbeurend.
Is er ook nog ergens een 4W?
Oei. Dat was een haastige reactie met een implicatie die ik niet bedoelde, Han. De titel was nog beter dan het stukje en niet het enig positieve…
Beurt dat je weer wat op? 😉
Dag Hay,
🙂
Oké.
😉
je wekt de suggestie dat hij een einde aan zijn leven maakte
Dag José,
Ik kan je geruststellen.
Hij heeft nu een zelfvoorzienend stekkie in de Canadese wildernis.