Schrijf mee!
« »

Liefde

De band

30 maart 2015 | 120w | poortader | 8 |

We waren allemaal ongerust. Een week lang hadden we getwijfeld. Gebeld naar elkaar. Gesproken. Geluisterd. De dingen eindeloos van elkaar afgewogen. Over en weer. Nagels gebeten. Zeer weinig geslapen.
Het kind was bij hem. Hij zou het geen kwaad doen. Dit was wat we zeker wisten. Dat was het enige wat ons troost en houvast gaf. Die zekerheid deed ons besluiten.
We zouden wachten totdat de psychologische hulp kwam na het weekeind. Het was de enige optie. Naar ons luisterde hij toch niet.
Echter, hij zag het zelf.
Zondagmorgen belde hij me op. Ik vond hem in de regen met het kind in de wind.
Opname. Hoop. Onmacht. Brekend riet. Verdriet. Zijn pijn, onze pijn.
De band die niemand ziet.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van poortader of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »