Eindelijk kon de spanning zich na slopende dagen ontladen als een bom.
Dagen van te voren zet je alles op alles om er uit te halen wat je denkt dat er in zit.
Haal ik het of bak ik er weer geen moer van?
Met het puntje van mijn tong op mijn vessie zweet ik gewoon peentjes om toch maar het gestelde einddoel te bereiken.
En als ik dan denk; âNou, nou schiet ik wel eens een keertje mooi opâ, vergeet het dan maar, de finish is nog niet eens in zicht.
Maar⊠kom op! Stug volhouden, de kop tegen de krib en door elk weer heen laveien.
Nog één, twee, drie, vier, vijf woorden⊠en dån⊠de ontlading!
BOEM!!!!!!


Krachtig
Een slopend stukje, dat is zeker. Ik vraag me alleen af wat de HP aan het doen is en wat er dan zo ineens knalt als een boem.
Beiden bedankt voor reactie. En, NeleDeDeyne, dat blijft een open vraag. Druk is hij zeker. đ