Zou ik naar urine ruiken, vraagt zij zich af? Zij zit samen met een man aan tafel die bij het minste of geringste met zijn krullen schudt en haar op flemerige toon vertelt hoe bijzonder zij wel is. Zou hij een leeuw zijn, aangetrokken door een krols wijfje dat overloopt van feromonen?
Het is haar eerste restaurantbezoek na maanden. Zij laat weer een man toe na de nacht waarin zij werd afgehandeld. Onwennig kijkt zij naar zijn behaarde handen terwijl hij wildpaté als entree neemt, gevolgd door spareribs à volonté. Zelf is zij meer van het vegetarische genre.
Een vettige hand grijpt de hare terwijl hij kreunt tussen zijn tanden. Kalm staat zij op en stort haar pompoensoep over zijn haren.
Dag Mili,
Het is, naar mijn smaak, een beetje cliché:
de man als behaarde carnivoor.
(Maar goed, dat is een mening op de inhoud. Niets meer, niets minder.)
Mooi verwoord <3
@Han, dank je. Het gaat niet over behaarde carnivoren. De essentie ligt in de tweede zin van de tweede alinea en haar daaruit voortspruitende woede.
Dag Mili,
Maar er zijn toch die behaarde handen, die ze onwennig bekijkt, terwijl hij vlees binnen harkt. Daar lees ik de echte weerstand die wordt bezegeld door de vettige hand hand.
Overigens, bij tweede lezing:
‘Samen met een man zit zij aan tafel die bij het minste of geringste met zijn krullen schudt en haar op flemerige toon vertelt hoe bijzonder zij wel is.’
Hier moet je wat schuiven:
‘Zij zit aan tafel, samen met een man die bij het minste [..].’
De tafel zal niet snel de krullen schudden 🙂
@Han, dat mannen vaak haar op hun handen hebben en vlees eten, doet er op zich weinig toe. Dat hij vettige handen heeft, komt van de spareribs en hij zal ze niet afgeveegd/schoongemaakt hebben. De onwennigheid zit hem in het lang niet met een man zijn geweest. Althans, zo heb ik het geschreven. Hoewel jouw voorgestelde zin wellicht soepeler loopt, kan het ook niet zo zijn dat de tafel tegen haar aanpraat. Je kent me als eigengereid. 😉
Dag Mili,
Zou allemaal zomaar kunnen.
Ik hou het voor gezien hier.
‘Zij laat weer een man toe na de nacht waarin zij werd afgehandeld.’
Bijzonder zinnetje.
Ik hou wel van weerzin en engagement. Die mannuh!
Rob.
“Samen met een man zit zij aan tafel die bij het minste of geringste met zijn krullen schudt”. Dit zinsgedeelte klopt niet. “die’ verwijst hier naar de tafel. Beter is: Samen aan tafel zit zij met een man die..etc.
Overlopend van feromonen of niet, na een nacht afgehandeld te zijn kijk je bij het voorzichtig weer een man toelaten ook naar onbehaarde mannenhanden die elegant een ‘wortelsalade à volonté’ omroeren onwennig. 😉 Met vettige handen en kreunen schreeuw je sowieso om pompoensoep in je haar. Een hartje Mili, voor de fijne details en de wildpaté!
Nou nou, voor beide seksen niet bepaald een reclamestukje. 😉
Naar mijn smaak (en wat zegt dat nu helemaal?) wat ‘over the top’, maar wel erg leuk geschreven.
Op het punt van die tafelzin moet ik Han en omnivoor volmondig gelijk geven, tenzij je natuurlijk echt een krullenschuddende tafel bedoelt.
Beste Mili,
Ik hou het erop dat de tafelrand de wederzijdse onderste krullen schudt. 🙂
Soep is vaak heet en levert brandwonden op. Dit is slapstick. Afgaande op het verhaal wordt de soep dus wel erg heet gegeten. Een correctieve tik met de bolle kant van de lepel op de knokkels van het manspersoon is voldoende.
En.. er zijn vrouwen die zo’n man heel effectief kunnen opvoeden.
Met vriendelijke groet + <3,
Chris
@Rob, ja het was dé zin. En afgehandeld klinkt heerlijk mysterieus.
@omnivoor, de fameuze zin is veranderd.
@luus, vrouw naar mijn hart, je begrijpt het. 🙂
@Hay, ben al onder de druk bezweken. Ik droom er wel van om het ooit eens te doen.
@Chris, je bent zwaar ondeugend. Breek je dan wel botjes met de bolle kant van de lepel? Behoor niet tot vrouwen die mannen willen opvoeden.
Dank jullie allen voor reacties en hartjes.