Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Beeld

24 april 2015 | 120w | gweiden | 2 |

Gemeen lacht ze me toe. Alsof ze dit alles voorzien heeft. Gepland heeft, lijkt het wel. Ik ontbloot mijn tanden naar haar, maar ze blijft teruglachen. Een vijandige schreeuw ontsnapt mijn lippen en ik spuw naar haar. Mijn speeksel druipt traag van de spiegel.

“Laat me toch met rust. Ga weg!”, schreeuw ik naar mijn spiegelbeeld. Dat zij het nog steeds grappig lijkt te vinden, maakt me razend. Mijn vuisten raken haar harde, koude lichaam, maar zij geeft geen krimp. Zelfgenoegzaam kijkt ze op me neer. Ja, nu weet ik het zeker, dit was haar doel. Ik werp haar een laatste wanhopige blik toe en zak verslagen in elkaar.

Achter de one-way mirror krabbelen twee mannen vlijtig in hun notitieboekje.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van gweiden of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »