Hij was een voorstander van de democratie. Er zaten wel haken en ogen aan.
Dat iedereen maar zo mocht stemmen, zonder een soort van stemvaardigheidsbewijs, dat stoorde hem. Jaren had hij zijn ideeën over een stemexamen naar de hoofdkantoren van alle politieke partijen gezonden. De reacties waren steevast vrijwel eensluidend. Men voelde sympathie voor zijn voorstellen en de achterliggende gedachte, maar de voorgestelde uitwerking leek niet haalbaar, want te fraudegevoelig.
De aangekondigde realityserie over de familie Roelvink bracht uitkomst.
Ook nu waren de reacties op zijn voorstel vrijwel identiek, maar hoopgevend. Wie de verleiding niet zou kunnen weerstaan om deze nietszeggende bagger over zich te laten uitstorten, zou het stemrecht verliezen.
De technische uitwerking van zijn plan was in onderzoek.
Aan die uitvoering zouden alle verzamelde inlichtingendiensten nog een hele kluif hebben…
Leuk gevonden en goed geschreven, alleen vind ik in ‘steevast vrijwel eensluidend’ iets tegenstrijdigs zitten. Ik zou óf steevast óf vrijwel schrappen.
Ben het met Hay eens wat betreft de opmerking over steevast.
Tweemaal zou in de zin Wie de verleiding vind ik niet mooi. Geldt ook voor een soort van. Stemvaardigheidsbewijs is daarentegen prachtig.
Dag Hay,
‘vrijwel steevast eensluidend’ zou denk ik tegenstrijdig zijn.
‘steevast vrijwel eensluidend’ is niks mee.
De reacties waren steevast vrijwel identiek. Dus jaren achtereen kreeg hij reacties – uit verschillende bron – die erg op elkaar leken.
Dag anoniem,
Dank je.
Tja, tweemaal ‘zou’. Zo gaat dat soms met werkwoordvormen.
‘soort van’ is misschien inderdaad te verzachtend.
Het was niet mijn bedoeling om anoniem te zijn, hoewel de anonimiteit soms beter is.
Ja, met die uitleg kan ‘steevast vrijwel’ logisch gezien wel degelijk. Daar geef ik je gelijk in. Gevoelsmatig blijf ik er een beetje over struikelen.
Was het maar zo’n feest!!!