Schrijf mee!
« »

Fictie

Woestijn. Rond lunchtijd.

20 november 2014 | 120w | bartsnel | 7 |

De man strompelde door de woestijn. Hij mankeerde niets aan zijn benen, maar de situatie vroeg er om. De zon was bijna op haar hoogste punt. Als redding nog veel langer uitbleef, zou hij waarschijnlijk op handen en voeten verder gaan. Hij zag zichzelf al kruipen. Zijn tong, onwaarschijnlijk lang, door het zand slepend. Zover was het gelukkig nog niet. Maar hij had geen water bij zich. En geen zonnebrand. En juist vandaag was hij ook zijn zakdoek te vergeten. Hij had een paar kilometer terug wel een gebruikte tissue gevonden. Maar die was te klein om er knopen in te leggen en dus waaide het van zijn hoofd af. Dit zou nog best eens een zware dag kunnen worden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van bartsnel of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »