Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Mensen

Welbespraakt

12 november 2014 | 120w | JelStein | 14 |

Zijn handen als broos perkament. De aderen dicht aan de oppervlakte; op zijn huid. Zou hij nog leven? Heel even beweegt zijn borstkas: op, neer.

Na een halve minuut haalt hij weer een teugje binnen. Zijn ogen zijn reeds half geloken. Hij is op, hij kan niet meer. Ze kijkt naar hem en vraagt zich af of ze er goed aan heeft gedaan.

Hij wilde tot het einde in zijn huis, zijn eigen bed blijven en daar sterven. Ze heeft hem verzorgd ook toen het eigenlijk niet meer ging. Het is steeds zwaarder geworden. Op dit moment is hij niet meer dan een kamerplant, een kasplant. Afhankelijk, breekbaar. Niet in staat tot communicatie. Hij, haar welbespraakte vader, spreekt niet meer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »