Ik heb ze lang niet in mijn handen gehad. Ze zaten in een doos, weggestopt op zolder. Ik zie mijn moeder weer bedrijvig rondlopen. De tafel gedekt met een wit damast laken. Twee bekertjes met sigaretten in het midden. De Engelse theekopjes keurig uitgestald. En natuurlijk zilveren theelepeltjes, nauwgezet bij elkaar gespaard.
Mijn moeder kijkt voldaan in het rond. Ik mag de kaarsen aansteken. Het is nog geen tijd voor muziek. Eerst de koffieronde, daarna schenkt mijn moeder zelfgemaakte bowl en krijgen de mannen een biertje of een jenevertje. Uiteraard met een onderzetter eronder. Het moest geen janboel worden.
Ik twijfel. Zal ik de onderzetters nu weggooien? Ze zijn niet meer van deze tijd.
Ik houd ze. Herinneringen zijn dierbaar…


Bij deze titel had ik een column verwacht. Sfeervol stukje.
Zou het samenkunnen met Vrolijk Kerstfeest 1+2 van Conny?
Mooi schetsje van een gezellig sfeertje.
Hartje!
met vriendelijke groet,
Chris