“Goedemorgen, zuster. Wat hebben we hier?”
“Dag dokter. Deze patiënt is vanmorgen overgebracht vanaf het front. Naam onbekend.”
“Waar praten we over?”
“Extreme blaarvorming over 80% van het lichaam, dubbelvoudige blind- en doofheid, zwaar aangetaste luchtwegen, pusvorming in de longen.”
“Arme jongen.”
“Inderdaad, dokter. Heel triest.”
“Ik heb een zoon van zijn leeftijd. Had ik dat al eens verteld? Hij lijkt op hem.”
“Nee, dokter. Dat wist ik niet.”
“Oh… Nou ja… Morgen volgt een nieuwe aanval en we hebben de bedden nodig. We kunnen hier niets meer doen. 700 milligram morfine graag, zuster.”
“Ja, dokter.”
“Het is gebeurd. Kaart graag. Patiënt: John Doe. Datum en plaats van overlijden: 27 augustus 1917 8: 43 te Ieperen. Doodsoorzaak: Blootstelling aan mosterdgas.”
Beeldende dialoog met goed verhaal. Krachtig stukje!
Zo krachtig. Echt een kort verhaal. Touching. Ik vind hem echt mooi, maar dat wist je al. Van mij zeker een <3.
Deze is goed zeg.
Bloos! Dank jullie wel! 🙂
Indrukwekkende scene Ruud.
Het aanspreken met ‘dokter’ en ‘zuster’ komt op mij wat onnatuurlijk over.
En ik vraag me af of dubbelvoudig een goed woord is? Ik zou ‘dubbel’ of ’tweevoudig’ kiezen.
Ha Inge.
Dank je. 🙂
Het formele heb ik bewust gedaan, omdat het zich bijna 100 jaar geleden afspeelt, toen dokters nog een speciale, hoge status hadden en men sowieso wat formeler was naar elkaar. Zelfs mijn moeder sprak onze huisarts of haar chirurg altijd nog steevast aan met ‘dokter’.
Dubbelvoudig is (of was) voor zo ver ik weet wel een goed Nederlands woord, maar ook wat ouderwetser.
Ik heb expres geen ‘dubbel’ gebruikt, omdat ‘dubbelvoudig’ mij beter in de euh… oren klonk ( 🙂 ) als zijnde doof/blind aan beide oren/ogen in plaats van twee keer doof/blind.
En het formele was ook ter contrast. Voor de zakelijkheid van het besluit dat de dokter neemt. Is het een zakelijk besluit, een kille rekensom, vanwege het aantal bedden en de komende stroom van gewonden die nog wel een kans maken, of is het juist menselijkheid, om het leed van de soldaat te stoppen? En waar past zijn zoon in dat verhaal?
Hard en duidelijk… goed gedaan ! Complimenten !
*slik*
Harde koude realiteit tussen alle mosterdhumor…
Kan dus ook heel mooi zijn en raken!
Hier ook een hartje van mij!
Ghe ghe. Dank je! 😀
Ja, ik vond het tijd voor wat serieuzere kost. Zeker in het jubileumjaar van de Eerste Wereldoorlog.