Schrijf mee!
« »

Column

Vergankelijkheid

28 september 2014 | 120w | Lijmstok | 7 |

Kinderen vangen de herfst in werkstukjes. Ze huppelen met plastic tasjes door het parkbos, verzamelen bladeren en natuurlijk de ‘oh zo begeerlijke’ kastanjes. De glimmende bruine, vettige zaden verdwijnen gretig in de zakken, om thuis gespietst te worden met satéprikkers zodat er een kleurig spinnenweb in gedraaid kan worden, met draden en touwtjes, in kleuren zo divers als de herfst ze zelf aan de bomen hangt. Men neme nog wat mooie eikenbladeren, dode takken en papa tekent een paddenstoel. Want die mag je niet plukken.

Ergens in de oceaan drijft de herfst van de mensheid. Het zijn diezelfde plastic zakjes die eertijds nog gevuld werden met kinderlijk enthousiasme. Onverteerbaar, dat wel. De plastic soep rot niet weg. De winter volgt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »