Moeder kan door haar gewicht de trap niet meer af. Vader heeft een liftstoel. Voor de kinderen verandert weinig. Zij eten met zijn vijven, slapen samen in de erker, zetten nooit ramen open. Even leek het of de oudste altijd afwas en schoonmaak bleef doen, net als twintig jaar geleden. Maar Taatje handelt alleen post af en zorgt dat vader bij zijn televisie op zijn slaapkamer blijft. Handig, voor vader haalt Taatje drie keer eten per dag. Geen der kinderen is dapper. Vader is al jaren ongerust. Moeder ligt in bed en zegt steeds net als twintig jaar geleden:’ Ik ga sterven.’ Hapert haar hart bij het bedienen van de defibrillator, of de defibrillator bij het bedienen van haar hart?
« Stottertherapie
Vingeroefening neegun. Good vibes, tekens aan de wand! »
« Stottertherapie Vingeroefening neegun. Good vibes, tekens aan de wand! »
Communicatie
Toen al
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van C.P. Vincentius of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Stottertherapie Vingeroefening neegun. Good vibes, tekens aan de wand! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Droevig.
Beste Levja,
Waar ligt de grens tussen moedwil en verslaving?
Zijn het alleen keuzes die iemands lot bepalen?
’t is wel zoals ’t is.
Met vriendelijke groet,
Chris
@ C.P. Bij deze sferen moet ik aan Hugo Claus denken.
Het leven is niet voor iedereen gemakkelijk.
Dit verhaal kan in een jasje van ´huidig consumptieleed´ gestoken worden, maar wel met het raam open! Hgr. Mir.
Beste Mir,
Bedankt voor de vergelijking met Claus, al gaat die niet in alle opzichten op.
En wat de ramen betreft: luchten verschaft lucht.
Met vriendelijke groet,
CP
De tol van de obesitas