Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

Terugkeer

3 december 2014 | 120w | Kiko van Ingen | 4 |

Gisteren stond ze voor me. Of ze binnen mocht komen. Het was donker en het regende pijpenstelen. Ze keek me verwachtingsvol aan, het koffertje in haar handen. Ze was oud geworden: het weelderige rode haar grijs, de huid van haar gezicht valer en vol vlekken. Ongetwijfeld had ze spataders op haar kuiten.

Meer dan twintig jaar waren we samen, Aurelie en ik. We reisden de wereld rond en waren gelukkig. Althans, dat dacht ik. Zonder een woord was ze vertrokken. Opgelost in het luchtledige. Alleen het verdwenen koffertje verraadde haar keuze. Mijn wereld stortte in. Wat haar bezielde: geen idee. Zevenendertig jaar lang probeerde ik haar te vergeten. In mijn hoofd bleef ze bij me.

Tot gisteren de bel ging.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Kiko van Ingen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »