Schrijf mee!
« »

Mensen

Te triest voor woorden

20 januari 2014 | 120w | Nell de veth | 23 |

Mevrouw Terhaar zette haar bril op en nam de post door.
Ach, een leuke zelfgemaakte kaart van haar 7-jarige nichtje.
Wat lief dat er aan haar gedacht werd.
Ze zat hier buiten dat de hulp een keer per week kwam ook maar alleen in dit verzorgingstehuis.
Haar hand reikte naar het volgende postobject dat voor haar op de verrijdbare tafel lag.
Met een briefopener maakte ze hem open en las de brief.
Fronste haar wenkbrauwen.
Haar handen trilden.
Ze sloeg haar hand voor haar mond.
Vol ongeloof las ze hem over en over.
Tranen vloeide langzaam naar beneden. “Dat kan toch niet waar zijn?”.
“Waar moet ik nu heen als de gemeente dit verzorgingstehuis wil sluiten?” snikte de oude dame

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nell de veth of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

20 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »