Geen idee waarom je bij de dokter op voorhand een afspraak maakt. Gegarandeerd zit je een tijd in de wachtkamer, tussen al die andere zieken.
Helaas heb ik geen andere keuze … Zuchtend ga ik dan ook zitten op de, op één na, laatste lege stoel in de te krappe kamer. Een tijdlang zit ik te wachten. De klok gaat van tik-tak, tik-tak. Een patiënt verdwijnt in het kabinet en laat een tijdschrift achter. Achteloos bekijk ik het. “HEELAL”, lees ik, “Ptolemaeus ontdekt te Brugge”. Geïntrigeerd neem ik het magazine vast en begin te lezen.
‘Mevrouw Verhelst!’ wordt er plots geschreeuwd.
Beduusd kijk ik op, de dokter kijkt me aan. ‘Sorry,’ zeg ik, ‘ik zat geloof ik op een andere planeet.’


In gedachten ben ik vaak op een andere planeet!
Ja zo kan je wel eens afdwalen…
Deze zin klopt niet helemaal: ‘op één na, lege stoel’. De op één na laatste lege stoel?
Grappig! Eerst dacht ik: dat kan met elk tijdschrift, maar juist door de leuke uitsmijter is het een mooi geheel.
@Inge : ja, klopt, heb het aangepast, dank je!
@Irma, ja kan met ieder tijdschrift, maar dan is dat einde minder grappig en vond het wel een leuke benadering van het thema zo 🙂
@Levja : je bent niet alleen 😉
Leuk Stefanie. Tijd is relatief.
dank je Desiree