Soms ben ik pietluttig. Ik zou mezelf geen purist willen noemen, maar taalfouten en rare zegswijzen doen me altijd wel een beetje zeer aan mijn ogen.
Ik was oprecht geschokt, toen bleek dat de juffen van de basisschool zelf ook vaak niet wisten wat ze aan moesten met de stam plus -t. Ik kon het nooit nalaten om er wat van te zeggen.
Toch ontkom ik zelf ook niet aan het overnemen van uitdrukkingen die ineens ‘in’ blijken te zijn. Het verspreidt zich als een infectie. Dan weet ik niet meer hoe ‘chillen’ vroeger heette.
Paulien Cornelisse is mijn heldin. Zij legt de vinger op zere plekken in ons taalgebruik. De Piet Lut in mij geniet ervan. Taal is leuk.
@Lisette: ‘Taalpuriteinen’ of hoe je ze ook noemt, zijn mensen naar mijn hart!
Taal is, zeg maar, haar, jouw en ook mijn ding.
en ook mijn ding. Evenals jouw stukje.