Een snerpende gil doet hem abrupt stilstaan. Dus toch…! Zal ze het dan eindelijk begrijpen?
Ach, het doet er niet meer toe, het is nu eenmaal te laat. Het was te verwachten, na al haar smeekbeden om het vooral niet op te geven. Maar ineens was hij er helemaal klaar mee. Haar onterechte jaloerse gejammer was gewoon niet meer te verdragen.
Tijdens een lunch met de aantrekkelijke nieuwe stagiaire, kreeg Fred ineens een lumineus idee. Sarah wilde maar al te graag meewerken, haar carrière was het waard, toch?
Verbijsterd staart Rita naar de wissellijst. Dus toch…! Het volgende moment vergrijpt ze zich aan een glasscherf van het kapot gesmeten onding.
Sarah’ s uitdagende foto kleurt bloedrood bij Rita’s laatste snik.
Mooi!
@Gerda, om welke reden staat er een beletselteken in de titel?
– Verbijstert
Moet met een d, want het gaat hier niet om een werkwoord in de tt.
– laatste snik.
Vind ik net iets over de top.
Verder een goed geschreven verhaal binnen het thema.
@Christine, dank je.
@Ineke, dank voor je compliment en puntjes op de i,
De titel is bedoeld als deel van
“scherven brengen geluk” en niet als enkel woord.
@Gerda, gesnapt. Het beletselteken zou wel los van het woord moeten staan, want je breekt een zin, niet een woord af.
@Ineke, ok, bedankt. ik pas het aan.
Lekker venijnig verhaal 🙂
Een minithriller. Spannend!
@Schlimazinik en @ Irma,
dank voor jullie complimenten.
Blij met ‘minitriller’ 🙂
knap om in zo weinig woorden een hele wereld te schetsen!
@Mattie Hartelijk dank voor je mooie compliment! 🙂
Scherven brengen niet altijd geluk dus.
Sterk stukje @Gerda
Hartelijk dank @Levja
Voor een minithriller vond ik de clou net wat te snel duidelijk. Maar wél een smeuig, lekker vilein stukje. <3
Dank voor je reactie @Hay