In het schemerdonker deed ik snel een saldocheck van mijn ov-chipkaart. Het druilerige busstation, met schamele verlichting en een gesloopte abri, had gelukkig nog een checkpoint. Ik peuterde een paar spinnen van de scanpaal. De hele zaak stonk naar urine en er zaten ondefinieerbare voedselresten op de LED display. Tussen de kotsvlekken door las ik nog net mijn schamele saldo: 6,66.
De bus kwam zonder verlichting aanrijden maar ik schrok me rot toen hij met piepende banden en plotseling groot licht voor me opdoemde. Sissend en met een scheurend geluid ging de deur open. De chauffeur keek me zwijgend en grijnzend aan terwijl ik incheckte. In het voorbijgaan zag ik vanuit mijn ooghoeken een rookwolkje uit zijn neus komen.
« Een hondenleven
Minibieb »
« Een hondenleven Minibieb »
Fictie
Op- of neerwaarderen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Een hondenleven Minibieb »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@lijmstok opmerkelijk en grappig
Voortaan maar internetbankieren!
’n Hartje voor de sfeer.
Groet,
Chris