Het was voor niemand duidelijk waarom Berend was overgegaan tot zijn daad. Schreeuwende en lallende mensenmassa’s bezorgden hem hoofdpijn en maakten hem chagrijnig. Hij zat liever op zijn kamer een boek te lezen dan zich te mengen in het feestvierende janhagel.
Maar tijdens de festiviteiten was hij zo het plein opgelopen. In een clownskostuum nog wel. Midden tussen de menigte had hij zijn kleine klaptafeltje uitgevouwen en er een bloempot opgezet. Hij liep er drie rondjes omheen, zijn neus gebruikend als claxon en zwaaiend met een pluche konijn. Met dat konijn toverde hij vervolgens een bloem tevoorschijn uit de pot.
Toen hij de aandacht had, maande hij zijn publiek om dichterbij te komen. De bijl was vervolgens een grote verrassing.
Mooie invulling en sinister, verrassend einde. Tegenstellingen op meerdere niveaus doen het goed in je verhaal. <3