Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen

Op de werkvloer

18 november 2014 | 120w | geertjepaaij | 7 |

‘Snuit even je neus. Je blijft er nog in. Je moet echt de knop omdraaien. Je hebt alles gedaan wat in je vermogen lag.’
‘Ik heb geen slapeloze nachten, hoor. Dat heb ik wel geleerd van al die psychiatrische opnames, drugsgebruik en scheldpartijen. Ik huil ook niet meer in mijn slaap.’
‘Goed zo. Ik wil je niet weer zien veranderen in een skelet. Je bent mijn liefste collega. Beloof me één ding.’
‘En dat is?’
‘Geen tissues meer in je bureaula. Verwen jezelf met een saunabezoek.’
‘Daar wil ik met Kerstmis naartoe. Dan mis ik mijn zoon zo. Geen idee waar hij nu uithangt. Shit, nu huil ik weer.’
‘Hier heb je nog één keer een tissue. De laatste. Beloofd?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van geertjepaaij of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »