Schrijf mee!
« »

Communicatie

Op de middag dat mijn geit begon te balken en mijn zuster bleef mekkeren

4 februari 2014 | 120w | C.P. Vincentius  | 1 |

Jeroen bleef karhengst; voor mij, voor broer Fred. Voor mijn zuster was Jeroen Café De Laatste Kans na enkele mislukte verkeringen. Jeroen hinnikte om elke opmerking van zusterzijde. Hij vond Mandy hoogst amusant. Zij mekkerde om elke opmerking van Jeroen; net pais en vrêe all the way. Vanochtend kraaide onze haan. Honden in de polder sloegen aan. Het schilderij van haar ezel donderde van haar ezel. Mandy stond versteld. Geit balkte. Jeroen trok te hard aan droge spenen. Mijn broer had Dora Twee al gemolken. Jeroen liep naar de snelweg. Hij liep achter Dora Een aan, die op haar beurt haar pas versnelde. Jeroen rammelde met de witte emaille emmer, hinnikte zenuwachtig. Hij besefte dat hij alleen zichzelf leuk vond.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van C.P. Vincentius of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »