Het vooruitzicht jou te ontmoeten, maakt een scala van emoties bij me wakker. Het ene moment wil ik afzeggen, het andere tel ik de uren.
Zal ik voldoen aan jouw idee over mij? Stel ik jou niet teleur? Wat als ik dichtklap, bevries in mijn handelingen?
Zuchtend lig ik in bed, na te denken, mijn plan uit de dokteren. Ik spreek mezelf vermanend toe. Gewoon mijzelf zijn en blijven. Je zal het moeten doen met wie ik ben, anders heb je maar pech!
Tevreden val ik in slaap, het komt goed.
De dag is aangebroken en ik ben er helemaal klaar voor. Je daagt echter niet op, angst houdt ook jou in de ban … Helaas, ik had je graag ontmoet.
« Wacht
Troost »
« Wacht Troost »
Fictie, Maatschappij, Mensen
Ontmoeting
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Stefanie Rls of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Wacht Troost »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
wel spannend zo’n ‘ date’ en dan laat hij het afweten
Dank José … Vooral jammer voor hem, of voor mij?
ja Stefanie, dat weet je zelf het beste, ik denk dat als hij niet opdaagt je dat misschien wel jammer vindt, maar dan zou ik zelfbewust denken, jammer voor hem dat hij mij gemist heeft