Ik had gedacht dat alles na zoveel jaar hetzelfde zou zijn. We zouden elkaar terugzien en verder gaan waar we waren geëindigd. Natuurlijk zou het niet meer helemaal eender zijn. We zijn beiden immers veranderd. Het leven gaf mij lessen en ik ben een ander persoon geworden. Sterker, minder naïef en vooral … niet meer verliefd op jou! Helaas, ik zag jou nog maar staan of ik was weer het meisje van toen. Jij, duidelijk niet meer de man van vroeger. Je keek me niet eens aan, ontweek mijn blik. Ik leek gewoon niet meer te bestaan. Met een gevoel van grote teleurstelling en tranen in mijn ogen liep ik voorgoed weg. Soms is het beter het verleden te laten rusten.
« Lang zal ze leven
D-Day? »
« Lang zal ze leven D-Day? »
Fictie, Liefde, Mensen
Naïviteit
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Stefanie Rls of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Lang zal ze leven D-Day? »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Veel verandert in het leven. Soms ten goede, soms niet!
@Levja : klopt, maar we zullen doorgaan 😉
Mooi geschreven, het verleden heeft niet voor iedereen zelfde waarde
@Stefanie, ik struikelde even over dit stuk van de zin ‘Helaas, ik zag jou nog maar staan’ Verder een mooi stukje.
Soms.. soms niet. Tegen beter weten in krijgt de nieuwsgierigheid altijd weer de bovenhand.
@ iedereen : bedankt
@ Desiree Felen : een te Vlaamse zinsconstructie?!
Je wist mij te reken, Stefanie 🙂
Raken
Dat zou kunnen Stefanie, ik ben niet zo thuis in het Vlaams. Het is goed te begrijpen hoor. 🙂
bedankt @ Dini en @ Desiree Felen, als het te begrijpen is, is het oké 😉
@Stephanie erg ongevoelig van hem om je te negeren
@Marianna : idd, maar zijn “verlies” uiteindelijk